•  منیره احمدی دختر هنرمند بوکانی با کسب رتبه نفر دوم جشنواره بین المللی کاریکاتور طنز وگرافیک اسپانیا 2018 بدون تردید یکی از پرچمداران افتخارآفرینی برای کشور است.

    گفتگوی اختصاصی هاناخبر با نفر دوم جشنواره بین المللی کاریکاتور طنز وگرافیک اسپانیا 2018

    وقتی دختر بوکانی پرچمدار افتخارآفرینی برای ایران می شود/ با منیره احمدی از آرزو تا افتخار بزرگ

    منیره احمدی دختر هنرمند بوکانی با کسب رتبه نفر دوم جشنواره بین المللی کاریکاتور طنز وگرافیک اسپانیا 2018 بدون تردید یکی از پرچمداران افتخارآفرینی برای کشور است.

  •  مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری آذربایجان غربی از احیا حجرات قدیمی مسجد جامع ارومیه خبرداد.

    مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری آذربایجان غربی؛

    حجرات قدیمی مسجد جامع ارومیه احیا می شود

    مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری آذربایجان غربی از احیا حجرات قدیمی مسجد جامع ارومیه خبرداد.

  • فیلم سینمایی «دوئت» ساخته نوید دانش قرار است نیمه دوم سال اکران عمومی می شود.

    بازگشت هدیه تهرانی به سینماها با "دوئت"

    فیلم سینمایی «دوئت» ساخته نوید دانش قرار است نیمه دوم سال اکران عمومی می شود.

  •  «کوپال» به عنوان تنها نماینده‌ سینمای ایران در بخش مسابقه‌ آثار سینمایی بیست و یکمین جشنواره‌ بین‌المللی لانگ آیلند، امروز در نیویورک آمریکا به نمایش در می‌آید.

    «کوپال» تنها نماینده‌ ایران در جشنواره‌ فیلم آمریکا

    «کوپال» به عنوان تنها نماینده‌ سینمای ایران در بخش مسابقه‌ آثار سینمایی بیست و یکمین جشنواره‌ بین‌المللی لانگ آیلند، امروز در نیویورک آمریکا به نمایش در می‌آید.

  •  برنامه زنده «عصر صبا» با آیتم‌هایی طنز به شغل «کارگردانی» می‌پردازد و در بخش معرفی شهرهای ایران، شهر ایلام را معرفی می‌کند.

    نگاهی طنزگونه به شغل کارگردانی در «عصر صبا»

    برنامه زنده «عصر صبا» با آیتم‌هایی طنز به شغل «کارگردانی» می‌پردازد و در بخش معرفی شهرهای ایران، شهر ایلام را معرفی می‌کند.

  •  صدیقه کیانفر بازیگر و هنرمند قدیمی رادیو و تلویزیون درباره وضعیت این روزهای خود بیان کرد که در منزل استراحت می کند ولی گاهی هم به رادیو می رود.

    خانم بازیگر: هنوز درد دارم

    صدیقه کیانفر بازیگر و هنرمند قدیمی رادیو و تلویزیون درباره وضعیت این روزهای خود بیان کرد که در منزل استراحت می کند ولی گاهی هم به رادیو می رود.

  • رستم دستان در خوان هفتم شاهنامه دست به تنبور می‌شود؛ سازی که گفته می‌شود از معدود سازهای رایج ایران است که آن را مقدس می‌دانند.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد  و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.»

محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود.

گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است.

تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است.

این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است.

کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد.

مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد.

تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد.

هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است.

مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است.     

از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد.

امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند.

ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد  و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.»

محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود.

گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است.

تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است.

این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است.

کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد.

مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد.

تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد.

هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است.

مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است.     

از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد.

امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند.

ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد  و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.»

محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود.

گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است.

تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است.

این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است.

کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد.

مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد.

تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد.

هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است.

مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است.     

از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد.

امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند.

ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.

    این ساز مقدس را رستم هم نواخته است

    رستم دستان در خوان هفتم شاهنامه دست به تنبور می‌شود؛ سازی که گفته می‌شود از معدود سازهای رایج ایران است که آن را مقدس می‌دانند.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.» محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود. گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است. تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است. این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است. کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد. مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد. تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد. هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است. مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است. از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد. امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند. ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.» محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود. گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است. تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است. این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است. کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد. مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد. تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد. هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است. مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است. از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد. امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند. ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.» محمدرضا درویشی در جلد اول کتاب دایرةالمعارف سازهای ایرانی درباره تنبور کرمانشاهان می‌نویسد: تنبور، ساز باستانی ایران و ساز آئینی و مذهبی سلسله حق است. این ساز از معدود سازهای رایج در ایران است که مقدس شمرده می‌شود. گفته می‌شود این ساز در مناطق مختلف کرمانشاه و لرستان به نام‌های مختلفی معروف است. تنبور، تنها سازی است که اجازه ورود آن را به مجلس نیاز و حلقه ذکر سلسه یارسان(اهل حق) می‌دهند. این ساز در جامعه اهل حق از حرمت و قداست خاصی برخوردار است. تنبور از خانواده دوتار یا به عبارت دقیق‌تر، نام قدیمی و باستانی دوتار است. در بین سازهای خانواده دوتار، تنبور تنها ساز زهی زخمه‌ای رایج در منطقه غرب است. تمرکز عمده این ساز در حال حاضر در استان کرمانشاهان و در نواحی شمالی استان لرستان است. این ساز کاسه‌ طنینی نیمه گلابی دارد و امروزه از هر دو نوع کاسه (یکپارچه و ترکه‌ای) در آن استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه کاسه‌ ترکه‌ای، تنبورهای ساخت استار خداوردی در منطقه صحنه و مربوط به ۱۲۰ تا ۱۳۰ سال پیش است. کردستان و بخشی از آن که کرمانشاه (کرمانشاهان) گفته می‌شود یکی از مهمترین مناطق موسیقی ایران است. موسیقی این منطقه را می‌توان به سه بخش کلی مقام‌های مجازی، مجلسی (باستانی) و مقام‌های کلام(حقانی) تقسیم کرد. مقام‌های مجازی با آواز، سُرنا و دوهل، دوزله، نرمه‌نای و تمبک، شمشال و کمانچه اجرا می‌شوند که تنوع شگفت انگیزی دارند و گسترده‌ترین بخش موسیقی کردستان و کرمانشاهان محسوب می‌شوند. مقام‌های مجازی ویژگی‌های هنری بالایی دارند اما تنبور در این بخش جایگاهی ندارد. تنبور، مهم‌ترین ساز اجرا کننده مقام‌های مجلسی است که بخشی از این مقام‌ها با سازهای سُرنا و دُهل، دوزله، نرم نای، تمبک و شمشال نیز اجرا می‌شود که تعدادی از آنها به دلیل پیچیدگی فراموش شده‌اند اما در میان این مقام‌ها ۱۴ مقام مهمتر از بقیه هستند که نام و محتوای آنها گاهی به روایت تنبورنوازان به ۲۰ مقام هم می‌رسد. هر کدام از این مقام‌ها که شامل ساروخانی، قطار وگِله، دَرَه، جنگه‌را، جلو شاهی، بایَه بایَه، خان امیری، سوار سوار و انواع سماع هستند، تعریف خاص خودشان را دارند؛ برای مثال سید خلیل عالی‌نژاد درباره تعریف جلوشاهی می‌گوید: به روایتی در استقبال از حضرت علی(ع) نواخته شده است. یا «جنگه‌را» به معنای جنگ و آهنگ مخصوص جنگ است. همچنین «سوار سوار» تداعی کننده تاخت‌های مختلف اسب است. مقام‌های کلام، بخش مهمی از مقام‌های تنبور محسوب می‌شود. هر کلام، متن معینی دارد و این متن‌ها از گفته‌ها و سروده‌های بزرگان یارسان(اهل حق) است. متن کلام‌ها عموما منظوم و هجایی و از سروده‌های مذهبی است. از تنبور نوازی در موارد مختلفی از جمله جَم‌خانه (محل گردهمایی پیروان اهل حق)، زیارتگاه‌ها، مراسم و مجالس سوگواری و مجلس عروسی و محفل‌ خان‌ها استفاده می‌شده و در برخی موارد همچنان ادامه دارد. امروزه نواختن تنبور در بین جوانان مرسوم است و از کرمانشاهان و لرستان به بخش‌های دیگر ایران هم رواج پیدا کرده، به همین دلیل نواختن آن از انحصار اهل حق خارج شده است. خانه تنبور که شهریور ماه سال ۱۳۶۹ در روستای بان‌زلان در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه افتتاح شد، مرکزی برای تربیت جوانانی شده که تمایل دارند این ساز مقدس را در دست بگیرند. ثبت مهارت ساخت تنبور ترکه‌ای، کاسه‌ای و همچنین تنبورنوازی هر کدام به صورت جدا و در تاریخ‌های متفاوت در فهرست میراث ناملموس کشور نشان دهنده اهمیت جایگاه این ساز در ایران است.

  • «چهار باغ عباسی» را زیرو رو کرده‌اند و می‌خواهند براساس طرح یکی از اساتید قدیمی و به‌نام اصفهانی آن را بازسازی کنند، محوطه‌ای تاریخی که کم در سفرنامه‌های مختلف تاریخی از نام و هویت‌اش ننوشته‌اند.طرح‌ ۱۰ ساله‌شان را بالاخره با عنوان بدنه‌سازی «چهارباغ» جلو می‌برند و قدم‌هایشان را به حدی بزرگ برداشته‌اند که حتی خبرهایی هر چند شایعه از کشف «یکی از هفت حوض شاه‌عباسی» منتشر می‌شود.

اما این بار کندن سنگ‌فرش‌های چهارباغ عباسی را نه تنها مسئولان شهری اصفهان که مردم اصفهانی هم به واسطه‌ی سختی رفت‌وآمدشان با گوشت و پوست‌شان لمس می‌کنند.

محوطه‌ای تاریخی که بعد از تعیین اصفهان به عنوان پایتخت در دوره شاه عباس اول و به دستور او ساخته شد، چیزی بیش از ۴۳۰ سال پیش، با کشیدن یک جوی آب از بین این خیابان تا زاینده‌رود که در محل تقاطع‌ها به حوض‌هایی می‌ریخته است. از سوی دیگر در خیابان مسیری خاص برای افراد سواره تعیین شده و در اطراف آن باغ‌هایی بوده که بین امرا برای ساخت عمارت تقسیم شده بوده اما عموم مردم می‌توانستند از آن استفاده کنند.

چند سالی است که یک بار با حرف مترو ایجاد تونل لرزه به تن چهارباغ می‌اندازند به حدی که حتی ترک‌های پنهانِ حاصلِ گذر عمر بناهای تاریخی این خیابان در اصفهان رو می‌شود، یک بار حرف از پیاده‌راه کردن چهارباغ می زنند و بار دیگر مسئولان اصفهانی حرف از ایجاد تغییراتی در چهارباغ عباسی دارند! اما مشخص نیست چه میزان از معیارهایی که حتی این محوطه‌ی تاریخی را به واسطه‌ی آن در  ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره  ۱۰۹ در فهرست میراث ملی ثبت کردند، باقی بماند.
برج جهان‌نمای اصفهان تاریخ صفوی اصفهان را تحت‌تاثیر خود قرار داد

خشتِ کجی که تا

    با «جهان‌نما» چهارباغ را هم زیرسوال بردند!

    «چهار باغ عباسی» را زیرو رو کرده‌اند و می‌خواهند براساس طرح یکی از اساتید قدیمی و به‌نام اصفهانی آن را بازسازی کنند، محوطه‌ای تاریخی که کم در سفرنامه‌های مختلف تاریخی از نام و هویت‌اش ننوشته‌اند.طرح‌ ۱۰ ساله‌شان را بالاخره با عنوان بدنه‌سازی «چهارباغ» جلو می‌برند و قدم‌هایشان را به حدی بزرگ برداشته‌اند که حتی خبرهایی هر چند شایعه از کشف «یکی از هفت حوض شاه‌عباسی» منتشر می‌شود. اما این بار کندن سنگ‌فرش‌های چهارباغ عباسی را نه تنها مسئولان شهری اصفهان که مردم اصفهانی هم به واسطه‌ی سختی رفت‌وآمدشان با گوشت و پوست‌شان لمس می‌کنند. محوطه‌ای تاریخی که بعد از تعیین اصفهان به عنوان پایتخت در دوره شاه عباس اول و به دستور او ساخته شد، چیزی بیش از ۴۳۰ سال پیش، با کشیدن یک جوی آب از بین این خیابان تا زاینده‌رود که در محل تقاطع‌ها به حوض‌هایی می‌ریخته است. از سوی دیگر در خیابان مسیری خاص برای افراد سواره تعیین شده و در اطراف آن باغ‌هایی بوده که بین امرا برای ساخت عمارت تقسیم شده بوده اما عموم مردم می‌توانستند از آن استفاده کنند. چند سالی است که یک بار با حرف مترو ایجاد تونل لرزه به تن چهارباغ می‌اندازند به حدی که حتی ترک‌های پنهانِ حاصلِ گذر عمر بناهای تاریخی این خیابان در اصفهان رو می‌شود، یک بار حرف از پیاده‌راه کردن چهارباغ می زنند و بار دیگر مسئولان اصفهانی حرف از ایجاد تغییراتی در چهارباغ عباسی دارند! اما مشخص نیست چه میزان از معیارهایی که حتی این محوطه‌ی تاریخی را به واسطه‌ی آن در ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره ۱۰۹ در فهرست میراث ملی ثبت کردند، باقی بماند. برج جهان‌نمای اصفهان تاریخ صفوی اصفهان را تحت‌تاثیر خود قرار داد خشتِ کجی که تا "ثریا" در اصفهان بالا رفت در این میان حمید مظاهری تهرانی، رئیس پژوهشکده «هنر و معماری "پنج او هفت"» اصفهان؛ اما معتقد است حتی طرحی که امروز در محدوده‌ی چهارباغ عباسی با عنوان بدنه‌سازی چهارباغ در دست انجام است، تحت تاثیر«ارگ جهان‌نما»ست. ارگی که از ابتدا به عنوان یک «خشت کج برای بازسازی محور تاریخی چهار باغ اصفهان» گذاشته شد. این مدرس دانشگاه در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: «در سال‌های پیش و در گیرودار منافشه‌ی ایجاد شده برای کوتاه کردن طبقات فوقانی ارگ جهان‌نما در اصفهان، مشکلاتِ ایجاد شده توسط این ساختمان سرد، زشت و نابجا برای خط آسمان و منظر تاریخی و فرهنگی میدان نقش جهان مورد توجه فراگیر رسانه‌ای، کارشناسی و مردمی قرار گرفت که آن در نهایت منجر به حذف دو طبقه فوقانی این ساختمان شد. ظاهرا" همه چیز ختم به خیر شده بود. اما آنچه که در این هیاهو مورد غفلت اساسی قرار گرفت، آسیب‌های جدی و عمیقِ این ساختمانِ غول‌آسا بر پیکره‌ی یکی از مهمترین و کهن‌ترین محورهای تاریخی ایران و جهان یعنی چهارباغ اصفهان به عنوان ستون فقرات نظام شهرسازی عهد صفوی بود.» کارگاه ایجاد شده در محدوده چهارباغ عباسی اصفهان ارگ "جهان‌نما" یا پاساژی در میدان اصلی اصفهان وی ادامه می‌دهد: «قرار بر این بود که ارگ یا به عبارت درست‌تر "پاساژ جهان‌نما" که بر ویرانه‌های کاروانسرای صفوی "تحدید" بنا شده بود خط راهنمای قابل اعتمادی برای بازسازی‌های آتی بافت تاریخی چهار باغ باشد. اما خشتِ اول از ابتدا کج گذاشته شد چون برج جهان‌نما علاوه بر جانمایی نادرست دارای مشکلات ساختاری در عناصر طراحی و البته مفهوم است.» مظاهری با تاکید بر این‌که چهار باغ اصفهان که اساسا در دوره صفوی و برمبنای ایجاد یک محور پیاده -سواره به عنوان تفرجگاه احداث شده بود، در اجرایِ اصلی، فاقد هرگونه عمارت و ساختمان در کالبد خود بوده است، در توصیف کالبد چهارباغ در گذشته می‌گوید: «درختان چنار در دو طرف، حوض‌های آب در فواصل، جوی‌های آب ارتباطی، پیاده‌روهای سنگفرش و مسیر خاکی سواره‌رو شاکله‌ی اصلی محور چهارباغ را تشکیل می‌داده‌اند. اصلی‌ترین عمارت عهد صفوی درکالبد چهار باغ نیز مدرسه علمیه چهار باغ یا امام صادق(ع) است که در بدنه خارجی خود به وفور از تاق و قوس و ایوان بهره گرفته است.» او با بیان این‌که در اواخر عهد صفوی و سپس قاجار و پهلوی به مرور ساختمان‌هایی در دو سوی مسیر چهار باغ احداث می‌شود که ارتفاع این ابنیه هرگز از سه طبقه بیشتر نبوده است، اظهار می‌کند: «ارتفاع شش طبقه برج جهان‌نما با هر متر و معیاری کوچکترین تناسبی با ابعدا بدنه چهار باغ و پهنای خیابان ندارد و حتی این ناسازگاری و بی قوارگی خود را در میدان دروازه دولت که عمارت بزرگی مانند شهرداری مرکزی اصفهان را هم دارد، به رخ می‌کشد.» به اعتقاد این مدرس دانشگاه؛ اولویت دادن به مناسبات کاسب‌کارانه و تراکم تجاری هر چه بیشتر، باعث شد تا این حجم عظیم از آجر و بتن در بدنه چهار باغ سر به فلک کشیده و در نتیجه ساختار وزنی یا بارگذاری این محور را به کلی خدشه‌دار کند . رئیس پژوهشکده «هنر و معماری پنج او هفت"» اظهار می‌کند: «از نظر عناصر طراحی نیز تناسب و هماهنگی معنی‌داری بین ساختمان‌های اصیل محور چهارباغ مانند هتل جهان و مدرسه چهارباغ و این برج وجود ندارد. سازه‌های حد اکثر سه طبقه با ایوان و رواق‌های ستون‌دار و تاق‌های لمه‌کوبی شده چوبی همراه با تزیینی شکیل از نرده‌های فلزی مجمرسازی شده و البته بدنه‌های سفید گچی ساختار اصیل بدنه سازی چهار باغ را تشکیل می‌دهند.» وی ادامه می‌دهد: «از سوی دیگر طراحی ارگ جهان نما اصولا با نگاه به معماری پیش از اسلام و بر پایه کاربرد فراوان آجر و کنگره در کنار ستون و استخوان بندی برهنه بتنی و البته فضای سبز - بام سبز محدود - شکل گرفته است.» ساختمان‌هایی که در طول چند سال گذشته در جداره‌ی چهارباغ عباسی احداث شده‌اند آجر و بتون یا بدنه‌ی اصیل چهارباغ را مدنظر دارند؟ مظاهری با بیان این‌که این کج‌سلیقگی و شتابزدگی در طراحی و اجرای بدنه سازی ضلع شرقی چهارباغ هم وجود دارد، ادامه می‌دهد: «استفاده افراطی از آجر در نماسازی و خصوصا آجر مشبک در کنار ستون‌های برهنه بتونی در حقیقت ادامه و تکمیل ترکیب کلی "ارگ جهان‌نما" است.» او توضیح می‌دهد: «بدنه سازی انجام شده فعلی فاقد انعطاف بصری و در تضاد کامل با بناهای متصل مانند مدرسه چهارباغ یا عمارت "هتل جهان" و صد البته "سی‌وسه پل" است .هر گونه طراحی و بدنه‌سازی در چهار باغ اصفهان علاوه بر لحاظ کردن عناصر شاخص ساختمان‌ها و ابنیه اصیل چهارباغ باید با محوریت و تاکید بر نقش اساسی درختان در شکل‌دهی ترکیب کلی این محور باشد، نه بر پایه‌ی به رخ کشیدن نماسازی انبوه آجری و بتونی.» او با تاکید بر این‌که بدنه سازی انجام شده قادر به اتصال صحیح بخش‌های مختلف چهارباغ نیست، ادامه می‌دهد:«اگر چه افزایش فضای سبز در اطراف ارگ جهان‌نما در یکی دو سال اخیر و به منظور مخفی کردن نازیبایی و درشتی این عمارت اقدامی درست به نظر می‌آید اما واقعیت این است که مشکلات و آسیب‌های بی‌شمار این ارگ غول پیکر برای محور تاریخی چهار باغ با اقداماتی از این دست قابل درمان نیست. ارگ جهان‌نما باید در یک جراحی جسورانه، کم‌حجم‌تر و مسلما کوتاه‌تر شود.» کارگاه چهارباغ عباسی و از بین بردن جداره‌های چهارباغ چهارباغ چطور تا امروز جان سالم به در برده؟ از قدیمی‌ترین اتفاقاتی که بی‌توجهی دوره‌های تاریخی را نسبت به چهارباغ نشان می‌دهد می‌توان به دوره‌ی قاجار اشاره کرد. "سلطان مسعود میرزا "معروف به "ظل‌السلطان"، بزرگ‌ترین پسر ناصرالدین شاه که توسط پدرش حاکم اصفهان شده بود، دستور تخریب چهارباغ را صادر کرد و عمال وی برای تخریب باغ شروع به قطع درختان کردند. خبر این ماجرا به "حاج آقا نورالله نجفی اصفهانی" از علمای برجسته‌ی اصفهان رسید، او به طلاب مدارس دینی دستور دادند تا مانع تخریب چهارباغ شوند. طلاب فورا به چهارباغ رفته و بعد از درگیری مفصلی که با عمال ظل‌السلطان داشتند، موفق شدند آن‌ها را بیرون کرده و مانع قطع دیگر درختان شوند. اما به نظر می‌رسد امروز چهارباغ فقط درگیر طرح‌های جدیدی که برای این محوطه‌ی تاریخی داده می‌شود، نیست. بلکه تجربه‌ی سال‌های گذشته در این بخش از اصفهان به سال‌های گذشته برمی‌گردد، تجربه‌ای که به بهانه‌ی‌ پیشرفت و توسعه‌ شهر اصفهان مانند گسترش شبکه‌ی ریلی قطار شهری، باعث صدور مجوز قطع درختان کهنسال چهارباغ می‌شود. ورودی گارگاه مترو چهار باغ عباسی

  • دومین نمایشگاه عکس بانوان کرد با حضور جمعی از هنرمندان وعلاقه‌مندان به هنر این بار دربوکان برگزارشد.

    افتتاح دومین نمایشگاه عکس بانوان کرد در گالری سیمرغ بوکان

    دومین نمایشگاه عکس بانوان کرد با حضور جمعی از هنرمندان وعلاقه‌مندان به هنر این بار دربوکان برگزارشد.

  •  وضعیت غیربهداشتی استخرهای خصوصی در قطعی برق/ جان مردم در برابر سودجویی استخرداران چقدر می ارزد؟

    وضعیت غیربهداشتی استخرهای خصوصی در قطعی برق/ جان مردم در برابر سودجویی استخرداران چقدر می ارزد؟

    وضعیت غیربهداشتی استخرهای خصوصی در قطعی برق/ جان مردم در برابر سودجویی استخرداران چقدر می ارزد؟

  • چندماه پیش در تقاطع خیابان وصال و خیابان انقلاب روی پست برق، روبه‌روی شیرینی فرانسه، اتفاقی رقم خورد که خیلی سریع و بالاتر از هر خبری در رسانه‌ها بازتاب یافت

    ماجرای گاف تاریخی پروژه سفارشی مسیح علینژاد

    چندماه پیش در تقاطع خیابان وصال و خیابان انقلاب روی پست برق، روبه‌روی شیرینی فرانسه، اتفاقی رقم خورد که خیلی سریع و بالاتر از هر خبری در رسانه‌ها بازتاب یافت

  • جلسه نقد و بررسی شعر با حضور جمعی از ادبا و شعرا در موسسه فرهنگی و آموزشی ادب بوکان برگزار شد.

    جلسه نقد و بررسی شعر در موسسه فرهنگی و آموزشی ادب بوکان برگزار شد+تصاویر

    جلسه نقد و بررسی شعر با حضور جمعی از ادبا و شعرا در موسسه فرهنگی و آموزشی ادب بوکان برگزار شد.

  • در راستای ارتقاء کیفیت برگزاری اردو های راهیان نور، جلسه هماهنگی اعزام این اردوها با حضور مدیران مدارس مقطع متوسطه دوم و معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش دیواندره برگزار شد.

    با حضور معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش دیواندره:

    جلسه هماهنگی اعزام اردوهای راهیان نور برگزار شد

    در راستای ارتقاء کیفیت برگزاری اردو های راهیان نور، جلسه هماهنگی اعزام این اردوها با حضور مدیران مدارس مقطع متوسطه دوم و معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش دیواندره برگزار شد.

  • مسئول صندوق اعتباری هنر در کردستان از آغاز ثبت نام بیمه درمان تکمیلی، عمر و حوادث ویژه هنرمندان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران عضو صندوق اعتباری هنر خبر داد

    آغاز ثبت نام بیمه تکمیلی اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در کردستان

    مسئول صندوق اعتباری هنر در کردستان از آغاز ثبت نام بیمه درمان تکمیلی، عمر و حوادث ویژه هنرمندان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران عضو صندوق اعتباری هنر خبر داد

  • «بَنکسی» مجموعه‌ای جدید از نقاشی‌های خیابانی خود را با موضوع مهاجرت و فقر در پاریس ایجاد کرده که جذابیت فراوانی برای گردشگران و ساکنان شهر دارد.

    نقاشی‌های اعتراضی به خیابان‌های پاریس رسید

    «بَنکسی» مجموعه‌ای جدید از نقاشی‌های خیابانی خود را با موضوع مهاجرت و فقر در پاریس ایجاد کرده که جذابیت فراوانی برای گردشگران و ساکنان شهر دارد.

  •  چهارشنبه ۲۰ تیر شنونده نمایش رادیویی «ریحانه» به کارگردانی رضا عمرانی از رادیو نمایش باشید.

    فریبا متخصص با "ریحانه" به رادیو می آید

    چهارشنبه ۲۰ تیر شنونده نمایش رادیویی «ریحانه» به کارگردانی رضا عمرانی از رادیو نمایش باشید.

  •  بر اساس اعلام برگزار کنندگان هفتاد و دومین دوره جشنواره فیلم کن از تاریخ ۱۴ تا ۲۵ می ۲۰۱۹ برگزار می‌شود. این جشن سینمایی سال ۲۰۱۸ از تاریخ ۸ ماه می‌آغاز شد و تا ۱۹ می‌ادامه داشت، اما حال با این تغییر حدوداً یک هفته دیرتر برگزار می‌شود.

    تاریخ برگزاری جشنواره کن 2019 عقب افتاد

    بر اساس اعلام برگزار کنندگان هفتاد و دومین دوره جشنواره فیلم کن از تاریخ ۱۴ تا ۲۵ می ۲۰۱۹ برگزار می‌شود. این جشن سینمایی سال ۲۰۱۸ از تاریخ ۸ ماه می‌آغاز شد و تا ۱۹ می‌ادامه داشت، اما حال با این تغییر حدوداً یک هفته دیرتر برگزار می‌شود.

  •  متاسفانه در تلویزیون گاهی اوقات با افرادی مواجه می‌شدیم که از کار کردن دلسرد می‌شدیم. نمی‌خواهم در مورد همه افراد یک جور قضاوت کنم، اما اکثر برنامه ساز‌ها و تهیه کننده‌ها از این دسته بودند.

    مجری قدیمی: تلویزیونی‌ها دلسردم کردند

    متاسفانه در تلویزیون گاهی اوقات با افرادی مواجه می‌شدیم که از کار کردن دلسرد می‌شدیم. نمی‌خواهم در مورد همه افراد یک جور قضاوت کنم، اما اکثر برنامه ساز‌ها و تهیه کننده‌ها از این دسته بودند.

  •  «مرد مورچه‌ای و زنبورک» با اکران در سینماهای آمریکا در راس باکس آفیس قرار گرفت.

    "مرد مورچه ای" صدرنشین سینمای جهان شد

    «مرد مورچه‌ای و زنبورک» با اکران در سینماهای آمریکا در راس باکس آفیس قرار گرفت.

  •  محمدرضا هنرمند کارگردان سینما آخرین وضعیت «سمفونی نهم» را تشریح کرد.

    آخرین وضعیت ساخت «سمفونی نهم» با بازی ساره بیات

    محمدرضا هنرمند کارگردان سینما آخرین وضعیت «سمفونی نهم» را تشریح کرد.

  •  اصلاح قوانین بر هنجارهای جامعه، نیاز فوری ایران امروز است.

    ز ماهواره تا فیلترشکن: شما یا «مجرم» هستید یا در میان دهها میلیون مجرم زندگی می کنید!

    اصلاح قوانین بر هنجارهای جامعه، نیاز فوری ایران امروز است.

  • افتتاحیه 23 تیر  و اختتامیه 29 تیر در سالن سیمرغ بوکان میباشد.

    برگذاری نمایشگاه عکاسی ویژه بانوان

    افتتاحیه 23 تیر و اختتامیه 29 تیر در سالن سیمرغ بوکان میباشد.

  • بعد از پیگیری‌های ایسنا و گذشت حدود چهار سال رییس پژوهشکده هنرهای سنتی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری از باز شدن در شیشه‌ای بین پژوهشکده و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خبر داد.

    درِ شیشه‌ای که بعد از ۴ سال باز شد

    بعد از پیگیری‌های ایسنا و گذشت حدود چهار سال رییس پژوهشکده هنرهای سنتی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری از باز شدن در شیشه‌ای بین پژوهشکده و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خبر داد.

  • اسدالله شعبانی با بیان این‌که موضوع آگاهی دادن به کودکان درباره بدن‌شان ضروری است، در عین حال می‌گوید: زمانی که موضوعی داغ می‌شود، برخی فوری از آن سوءاستفاده می‌کنند؛ مثلا با برخی کتاب‌ها به بچه‌ها صدمه می‌زنند و دنبال پول هستند.

    هشداری درباره داغ شدن بحث کودک‌آزاری

    اسدالله شعبانی با بیان این‌که موضوع آگاهی دادن به کودکان درباره بدن‌شان ضروری است، در عین حال می‌گوید: زمانی که موضوعی داغ می‌شود، برخی فوری از آن سوءاستفاده می‌کنند؛ مثلا با برخی کتاب‌ها به بچه‌ها صدمه می‌زنند و دنبال پول هستند.

  • مدیر انجمن عكاسي چشم انداز بوكان از برگزاری نمايشگاه عکاسی  ويژه بانوان در بوکان خبر داد.

    برگزاری نمايشگاه عکاسی ويژه بانوان در بوکان

    مدیر انجمن عكاسي چشم انداز بوكان از برگزاری نمايشگاه عکاسی ويژه بانوان در بوکان خبر داد.

  • رمان «عشق‌های زودگذر ماندگار» اثر آندری مکین دربرگیرنده داستانی سیاسی و به تعبیر مترجمش واقع‌گراست که عشق، حرف اول و آخر را در آن می‌زند و بر دیگر آرمان‌ها پیروز است.

    تورق یک رمان سیاسی واقع‌گرا/عشق بر کمونیسم پیروز می‌شود

    رمان «عشق‌های زودگذر ماندگار» اثر آندری مکین دربرگیرنده داستانی سیاسی و به تعبیر مترجمش واقع‌گراست که عشق، حرف اول و آخر را در آن می‌زند و بر دیگر آرمان‌ها پیروز است.

  •  جایزه بزرگ ملکه مارها بعد از مرگ

  • گفته می‌شود این‌روزها فیلمی با حضور ٦-٥ خواننده مطرح کشور درحال تولید است. فیلمی به نام ماموریت غیرممکن به کارگردانی یعقوب غفاری؛ درباره جوانی به نام کریم که عاشق خوانندگی است و دلداده ماموری شده که ماموریت دارد فرمولی را از دانشمندی سرقت کند.

    کنسرت مشترک مرتضی پاشایی با حامد همایون و بهنام بانی!

    گفته می‌شود این‌روزها فیلمی با حضور ٦-٥ خواننده مطرح کشور درحال تولید است. فیلمی به نام ماموریت غیرممکن به کارگردانی یعقوب غفاری؛ درباره جوانی به نام کریم که عاشق خوانندگی است و دلداده ماموری شده که ماموریت دارد فرمولی را از دانشمندی سرقت کند.

  • دبیر چهارمین جشنواره بین‌المللی مولودی خوانی «هه‌تاو» گفت: ٤٨ گروه و ٥٣ مولودی خوان از سراسر کشور برای شرکت در جشنواره هه تاو اعلام آمادگی کردند که رشد ٧٠ درصدی را نشان می دهد.

    رشد 70 درصدی آثار ارسال شده به جشنواره هه تاو

    دبیر چهارمین جشنواره بین‌المللی مولودی خوانی «هه‌تاو» گفت: ٤٨ گروه و ٥٣ مولودی خوان از سراسر کشور برای شرکت در جشنواره هه تاو اعلام آمادگی کردند که رشد ٧٠ درصدی را نشان می دهد.

  • به تازگی « لکی» به عنوان یک زبان مستقل به ثبت رسیده است.بیشتر محققان لکی را یکی از گویش‌های کهن و شاخص زبان کوردی به شمار آورده‌اند؛ برخی از پژوهشگران لُرزبان نیز، این گویش را از جمله گویش‌های لُری و برخی دیگر آن را زبانی مستقل پنداشته‌اند.

    لکی؛ زبان یا گویش ؟/ مژگان کاووسی

    به تازگی « لکی» به عنوان یک زبان مستقل به ثبت رسیده است.بیشتر محققان لکی را یکی از گویش‌های کهن و شاخص زبان کوردی به شمار آورده‌اند؛ برخی از پژوهشگران لُرزبان نیز، این گویش را از جمله گویش‌های لُری و برخی دیگر آن را زبانی مستقل پنداشته‌اند.

تصاویر