ماجرای آب خوزستان و طرحی که چهار دولت را دید!

شناسهٔ خبر: 2498DD2E -
این جملات عیناً از گزارش ۱۰ سال پیش ایسنا نقل می‌شود: «مردم خوزستان از گذشته تا به امروز از مشکلات آب رنج می‌بردند. در مقاطع زمانی، مردم با مشکل کمبود آب آشامیدنی و گاهی با مشکل شوری و کدورت آب شرب دست‌وپنجه نرم کرده‌اند».

به گزارش هاناخبر ،

ین جملات عیناً از گزارش ۱۰ سال پیش  نقل می‌شود: «مردم خوزستان از گذشته تا به امروز از مشکلات آب رنج می‌بردند. در مقاطع زمانی، مردم با مشکل کمبود آب آشامیدنی و گاهی با مشکل شوری و کدورت آب شرب دست‌وپنجه نرم کرده‌اند».

مشکلات تأمین آب استان خوزستان تازگی ندارد. استانی که ۳۰ درصد آب‌های جاری کشور در آن جریان دارد از ابتدای دهه‌ی هشتاد، با وقوع خشکسالی دچار بحران شد. این بحران منجر به تصویب طرحی عظیم در دولت اول محمود احمدی‌نژاد به نام «طرح آبرسانی غدیر» شد که قرار بود بسرعت مشکل را برطرف کند اما با گذشت ۱۰ سال از آغاز طرح، برای تکمیل آن همچنان به هزاران میلیارد تومان اعتبار نیاز است.

بحران آب در خوزستان بحرانی چندوجهی است که شامل تغییرات اقلیمی و بروز خشکسالی، استفاده‌ی نادرست آب در بخش کشاورزی و صنعت، بروز حاشیه‌نشینی و افزایش مصارف غیرمجاز و در نهایت استفاده‌ی نادرست از آب تصفیه‌شده است.

در این گزارش ابعاد مختلف این بحران که می‌شد آسیب‌های آن با بهره‌برداری بموقع از طرح «غدیر» به حداقل برسد بررسی می‌شود.

جمعیت خوزستان حدود پنج تا شش درصد جمعیت کشور است، درحالی که کل نیاز آب شرب خوزستان ۱۰ درصد تولید آب شرب کشور است و این نشان می‌دهد که در زمینه‌ی تولید، تصفیه و تأمین آب، کارها طبق روال انجام می‌شود اما در حوزه‌ی مصرف، به دلایلی نظیر هدردادن آب و البته فرسودگی شبکه‌ی آبرسانی شهرهای استان، بالاتر از حد استاندارد است. اما این مربوط به زمانی است که آب تصفیه‌شده و سالم به قدر کافی تولید می‌شود.

آیا پیش از تصفیه‌ی آب هم مشکلی وجود دارد؟ پاسخ مثبت است. در واقع بحران اصلی که در بلندمدت تهدید اصلی امنیت محسوب می‌شود بروز تغییرات اقلیمی و قرارگرفتن ایران در خشکسالی مستمر است؛ خشکسالی‌ای که حتی پرآب‌ترین استان کشور را نیز بشدت تهدید می‌کند.

رودخانه‌های زیادی در استان خوزستان جاری است؛ کارون، کرخه، اروند، دز، بهمنشیر، مارون و ... که اصلی‌ترین منابع تامین آب شیرین استان هستند از این جمله‌اند که با کاهش چهل‌درصدی بارش‌ها در سال‌های اخیر سطح آب آنها بشدت کاهش داشته و پیامد آن تغییر ترکیبات شیمیایی آب است.

کارون همواره به عنوان رودی پرآب در ذهن مردم نقش بسته اما به گفته‌ی مدیرعامل آبفای خوزستان کاهش چهل‌درصدی بارندگی و پایین آمدن سطح این رودخانه باعث پیشروی آب دریا به سمت رودخانه شده که نتیجه‌ی آن افزایش شوری آب کارون در حد آب دریاست؛ اتفاقی که موجب شده حتی بعد از فرآیند تصفیه، آب این رودخانه قابل آشامیدن نباشد.

مسئولان و کارشناسان چاره‌ی کار را در تغییر منبع تأمین آب خوزستان از کارون به کرخه و در بلندمدت از کرخه به سد دز یافتند؛ کاری که قرار شد در طرح آبرسانی غدیر عملیاتی شود.

این طرح به سه فاز تقسیم شد: فاز اول: آبرسانی از قیصریه تا آبادان و خرمشهر؛ فاز دوم: تأمین آب شرب شهرهای اهواز، دشت آزادگان، هویزه و شادگان، فاز سوم: از ام‌الدبس تا آبگیر سد دز.

عملیات اجرایی پروژه ۲۶ آذر ۸۷ با حضور محمود احمدی‌نژاد آغاز شد و قرار بود کل پروژه در پنج سال و تا پایان دولت دهم به بهره‌برداری برسد و آب شرب حدود پنج میلیون نفر را تأمین کند. علاوه بر آبرسانی به ۲۵ شهر و بیش از ۱۶۰۰ روستا، هدف دیگر این طرح جلوگیری از ورود پساب‌های شهری و صنعتی ۱۲ شهر و بیش از هزار و ۲۰۰ روستا به آب کرخه و کارون بود.

مجید نامجو وزیر نیروی دولت نهم، ۱۵ اردیبهشت ۸۹ گفت پروژه‌ی غدیر بصورت ضربتی اجرا می‌شود و ۶۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته. هر چند او اشاره نکرد این ۶۰ درصد شامل چه بخش‌هایی است اما وعده داد که در سالروز آزادسازی خرمشهر این طرح به دست رئیس جمهوری افتتاح خواهد شد که همینطور هم شد. این بهره‌برداری هم مانند برخی موارد دیگر بیشتر نمادین بود و سه ماه بعد در آبادان یک «مراسم بهره‌برداری از فاز نخست» مجدداً برگزار شد!

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
5 + 3 =