به گزارش هاناخبر، پیرانشهر بهواسطهی موقعیت ژئوپلیتیک خود، سالهاست ظرفیتی فراتر از تردد فعلیِ کالا داشته است. با این حال، تا پیش از این، مرز بیشتر به عنوان یک گذرگاه دیده میشد. احداث بازارچه مشترک، اکنون این فرصت را در اختیار مدیریت شهرستان قرار داده تا این پتانسیل را به موتور محرک اشتغال و سرمایهگذاری تبدیل کند.
سهم مرزنشینان؛ اولویت اصلی در بازارچه
مهمترین خروجی این طرح نباید صرفاً آمار صادرات و واردات باشد، بلکه باید در سفرهی مرزنشینان متبلور شود. این بازارچه در صورتی موفق خواهد بود که:
- سازوکار فعالیت آن شفاف و عادلانه باشد.
- تجار خرد، کسبه و تولیدکنندگان بومی در آن سهم جدی داشته باشند.
- اقتصاد غیررسمی و کولبری، به سمت فعالیتهای قانونی، ایمن و پایدار هدایت شود.
فراتر از یک نقطه مرزی؛ گسترش زنجیره ارزش
رونق این بازارچه، جرقهای است که تمام اصناف پیرانشهر را روشن میکند. حملونقل، خدمات انبارداری، توسعه رستورانها، اقامتگاهها و صنایع تبدیلی، همگی ذینفعان مستقیم و غیرمستقیم این اتفاق هستند. تجربه زیستهی پیرانشهر نشان داده است که هرگاه مرز فعال بوده، نبضِ بازارِ شهری نیز تندتر زده است.
آغاز یک مسئولیت بزرگ: مطالبهگریِ زمانبندی
با این حال، تصویب طرح، «پایانِ راه» نیست، بلکه «آغازِ مسئولیت» است. مردم پیرانشهر که سالها در انتظار شنیدن اخبار خوشِ اقتصادی بودهاند، اکنون در پی تحقق عملی این وعدهها هستند. برای جلوگیری از تبدیل شدن این پروژه به یک «طرح فرسایشی»، نیازمند چند رکن اساسی هستیم:
۱. زمانبندی روشن: مشخص بودنِ ضربالاجلهای اجرایی برای هر فاز.
۲. تأمین زیرساخت: ایجاد بسترهای فنی و رفاهی.
۳. تفاهم دوجانبه: هماهنگی مستمر مسئولان شهرستان و استان با طرفِ مقابل (اقلیم کردستان) برای جلوگیری از بنبستهای اجرایی.
سخن آخر؛ مرز برای زندگی بهتر
پیرانشهر سالها در کنار مرز «زیسته» است، اما اکنون وقت آن رسیده که از ظرفیتِ مرز برای «زندگی بهتر» بهره ببرد. اگر بازارچه مرزی تمرچین-حاجعمران با دیدگاهی واقعبینانه و با اولویت منافع مردم منطقه اجرا شود، نه تنها یک بازارچه، بلکه نقطه آغاز فصلی نو در تاریخِ اقتصادی این شهرستان خواهد بود.
ارسال نظر