.jpg)
به گزارش هاناخبر ، بوکان در نقطهای ایستاده که میتواند انتخاب کند؛ یا سرمایههایش همچنان در بازارهای کوتاهمدت و فعالیتهای کماثر سرگردان بمانند، یا با یک تصمیم جدی و یک نقشه راه اقتصادی روشن، همین منابع مالی را به موتور محرک تولید، اشتغال، ارزشآفرینی و صادرات تبدیل کند. شهری با ظرفیتهای انسانی، جغرافیایی و اقتصادی قابل توجه، شایسته آن نیست که سرمایههای بومی آن از چرخه تولید خارج شود و فرصتهای بزرگ اقتصادی، یکی پس از دیگری، پشت درهای توسعه خاک بخورند.
بوکان؛ شهری با ظرفیت صنعتی، اما تشنه یک تصمیم بزرگ
مسئله امروز بوکان صرفاً کمبود سرمایه نیست؛ مسئله اصلی، چگونگی هدایت سرمایه و تبدیل منابع مالی پراکنده به ثروت پایدار و مولد است.
سرمایه در هر جامعهای اگر به سمت تولید هدایت شود، میتواند کارخانه بسازد، اشتغال ایجاد کند، زنجیره تأمین شکل دهد، دانش و فناوری وارد اقتصاد کند و در نهایت، بازارهای جدیدی را در داخل و خارج از کشور فتح کند.
اما اگر همین سرمایه بدون برنامه در مسیر فعالیتهای کوتاهمدت و غیرمولد حرکت کند، نتیجه چیزی جز گردش مکرر پول، افزایش هزینههای اقتصادی و از دست رفتن فرصتهای توسعه نخواهد بود.
بوکان نباید صرفاً مصرفکننده سرمایه باشد؛ باید تولیدکننده ثروت باشد.
این شهر ظرفیت آن را دارد که از یک بازار منطقهای، به یک کانون تولید، فرآوری، تجارت و صادرات تبدیل شود؛ اما تحقق چنین چشماندازی با شعار امکانپذیر نیست و نیازمند تصمیم، برنامه، زیرساخت، تسهیلگری و مهمتر از همه، اعتمادسازی برای سرمایهگذار است.
سرمایههای سرگردان؛ ثروتی که اگر درست هدایت نشود، تبدیل به فرصت ازدسترفته میشود
یکی از پرسشهای جدی و مطالبهگرانهای که باید پیش روی مسئولان بوکان قرار گیرد این است:
چرا بخش قابل توجهی از سرمایههای محلی هنوز نتوانستهاند وارد یک چرخه هدفمند تولید و ارزشآفرینی شوند؟
وقتی منابع مالی در اختیار جامعه وجود دارد اما این منابع به سمت واحدهای تولیدی، صنایع تبدیلی، فرآوری محصولات، تکمیل زنجیرههای تولید و بازارهای صادراتی حرکت نمیکنند، باید در سیاستگذاری اقتصادی تجدیدنظر کرد.
سرمایهگذار زمانی وارد میدان تولید میشود که بداند مسیر پیش روی او روشن است؛ مجوزها فرسایشی نیستند، زیرساخت وجود دارد، بازار قابل دسترس است، امنیت سرمایهگذاری تضمین میشود و دستگاههای مسئول به جای ایجاد مانع، نقش تسهیلگر دارند.
بنابراین، هدایت سرمایههای سرگردان بوکان صرفاً وظیفه سرمایهگذار نیست؛ این موضوع یک مسئولیت مشترک میان مدیران، نهادهای اقتصادی، بخش خصوصی، فعالان بازار و صاحبان سرمایه است.
تولید بدون زنجیره کامل، نسخه ناقص توسعه است
بوکان اگر میخواهد در مسیر صنعتیشدن حرکت کند، نباید به ایجاد چند واحد تولیدی پراکنده بسنده کند.
توسعه واقعی زمانی اتفاق میافتد که زنجیره ارزش شکل بگیرد.
یعنی مواد اولیه در منطقه فرآوری شوند، محصول با ارزش افزوده بیشتری تولید شود، صنایع پاییندستی در کنار صنایع مادر شکل بگیرند، بستهبندی و برندینگ توسعه پیدا کند، شبکه توزیع تقویت شود و در نهایت محصول تولیدشده راه خود را به بازارهای ملی و صادراتی باز کند.
در چنین مدلی، یک سرمایهگذاری میتواند دهها فعالیت اقتصادی دیگر را فعال کند.
کارخانه فقط یک ساختمان نیست؛ یک کارخانه موفق میتواند زنجیرهای از اشتغال، حملونقل، خدمات، بستهبندی، تأمین مواد اولیه، تعمیرات، فناوری، بازاریابی و صادرات را به حرکت درآورد.
این همان نقطهای است که بوکان باید به آن برسد.
از سرمایهگذاری پراکنده تا اقتصاد صنعتی
اقتصاد بوکان برای جهش، به یک تغییر نگرش اساسی نیاز دارد.
باید از نگاه جزیرهای به سرمایهگذاری عبور کرد.
قرار نیست هر سرمایهگذار به تنهایی همه مسیر را طی کند. لازم است یک نقشه جامع سرمایهگذاری شهرستان تدوین شود که مشخص کند بوکان در چه حوزههایی مزیت رقابتی دارد، چه صنایعی میتوانند بیشترین اشتغال و ارزش افزوده را ایجاد کنند، چه زنجیرههایی ناقص هستند و سرمایههای محلی دقیقاً در کدام بخشها میتوانند بیشترین بازده اقتصادی و اجتماعی را داشته باشند.
این نقشه باید از دل واقعیت اقتصادی منطقه بیرون بیاید، نه از پشت میزهای اداری.
سرمایهگذاری باید مسئلهمحور، مزیتمحور و بازارمحور باشد.
صادرات؛ حلقهای که نباید از زنجیره توسعه بوکان حذف شود
اگر هدف فقط تولید برای مصرف محلی باشد، سقف رشد اقتصادی منطقه خیلی زود نمایان خواهد شد.
اما صادرات میتواند افق اقتصادی بوکان را چند برابر بزرگتر کند.
قرار گرفتن در منطقهای با ظرفیتهای تجاری و دسترسی به بازارهای پیرامونی، یک فرصت مهم برای توسعه فعالیتهای صادراتمحور ایجاد میکند. البته این فرصت زمانی به نتیجه میرسد که محصولی رقابتی، استاندارد، قابل اعتماد و دارای بستهبندی و برند مناسب تولید شود.
صادرات از کارخانه آغاز نمیشود؛ از کیفیت آغاز میشود.
بوکان برای حضور پایدار در بازارهای خارجی باید از تولید سنتی و پراکنده عبور کرده و به سمت تولید حرفهای، استانداردسازی، بازاریابی، بستهبندی، برندینگ و شناخت بازارهای هدف حرکت کند.
مسئولان بوکان؛ وقت آن است که پاسخهای روشن بدهند
مطالبه افکار عمومی از مدیران شهرستان و استان، صرفاً افتتاح چند طرح یا اعلام چند وعده جدید نیست.
مردم حق دارند بدانند:
- برنامه عملی برای جذب و هدایت سرمایههای بومی چیست؟
- چه مشوقهایی برای سرمایهگذاری در بخش تولید پیشبینی شده است؟
- موانع اداری و بروکراسیهای فرسایشی چگونه قرار است کاهش یابد؟
- وضعیت زیرساختهای مورد نیاز صنایع چگونه تقویت خواهد شد؟
- چه برنامهای برای تکمیل زنجیرههای ارزش در شهرستان وجود دارد؟
- چه اقدام مشخصی برای حمایت از صنایع صادراتمحور انجام شده است؟
- چرا برخی ظرفیتهای اقتصادی این شهرستان هنوز به مرحله بهرهبرداری واقعی نرسیدهاند؟
- سهم بوکان از فرصتهای سرمایهگذاری و توسعه صنعتی منطقهای و ملی چقدر است؟
این پرسشها، پرسشهای یک رسانه نیست؛ پرسشهای جامعهای است که حق دارد آینده اقتصادی خود را مطالبه کند.
بخش خصوصی را نباید تنها گذاشت
سرمایهگذار بخش خصوصی، زمانی وارد یک میدان پرریسک میشود که احساس کند تنهاست، نباید انتظار داشت که سرمایههای بزرگ با سرعت وارد تولید شوند.
توسعه اقتصادی به محیطی نیاز دارد که در آن دولت و دستگاههای اجرایی تسهیلگر باشند و بخش خصوصی میداندار تولید.
اگر سرمایهگذار برای دریافت مجوز، تأمین زمین، دسترسی به زیرساخت، دریافت تسهیلات، تأمین انرژی، امور مالیاتی و سایر مراحل اداری با موانع متعدد مواجه شود، طبیعی است که انگیزه سرمایهگذاری کاهش پیدا کند.
بنابراین، یکی از مهمترین مطالبات اقتصادی بوکان باید کاهش هزینه و ریسک سرمایهگذاری مولد باشد.
سرمایه را نمیتوان با دستور وارد تولید کرد؛ باید اعتماد، امنیت و چشمانداز سودآوری ایجاد کرد.
بوکان میتواند قطب صنعتی شود؛ اما با «اگر» و «کاش» نه
ادعای تبدیل بوکان به یکی از قطبهای صنعتی کشور، اگر قرار باشد صرفاً یک جمله تبلیغاتی باشد، هیچ ارزشی ندارد.
اما اگر پشت آن برنامه، سرمایه، زیرساخت، مدیریت و اراده اجرایی قرار گیرد، میتواند به یک هدف واقعی تبدیل شود.
بوکان ظرفیتهای انسانی و اقتصادی قابل توجهی دارد؛ اما ظرفیت به خودی خود توسعه ایجاد نمیکند.
ظرفیتِ بالفعلنشده، فقط یک امکان است؛ توسعه زمانی آغاز میشود که امکان به پروژه، پروژه به سرمایهگذاری، سرمایهگذاری به تولید و تولید به بازار تبدیل شود.
از همینجاست که باید مسیر آینده اقتصاد بوکان را بازتعریف کرد.
مطالبه هاناخبر؛ سرمایه بومی باید برای آینده بوکان کار کند
اکنون زمان آن رسیده است که یک ائتلاف واقعی برای توسعه اقتصادی بوکان شکل بگیرد؛ ائتلافی میان مدیران دولتی، نمایندگان مردم، فعالان اقتصادی، صاحبان صنایع، سرمایهگذاران، دانشگاهیان و نخبگان.
هدف باید روشن باشد:
سرمایههای محلی، به جای حرکت در چرخههای کماثر اقتصادی، به سمت تولید، ارزش افزوده، تکمیل زنجیره تأمین، اشتغال پایدار و صادرات هدایت شوند.
بوکان نباید شاهد خروج سرمایه و ورود کالا باشد؛ باید به نقطهای تبدیل شود که سرمایه وارد شود، تولید شکل بگیرد، محصول ساخته شود، اشتغال ایجاد شود و کالا از بوکان به بازارهای کشور و جهان صادر شود.
این مسیر، هم شدنی است و هم ضروری.
اما پرسش اصلی همچنان باقی است:
چه زمانی قرار است این ظرفیت عظیم از مرحله حرف عبور کند و به برنامه و اقدام تبدیل شود؟
هاناخبر معتقد است آینده اقتصادی بوکان نباید قربانی روزمرگی، تصمیمهای مقطعی و فرصتسوزی شود.
سرمایههای بومی، امانت نسل امروز برای ساختن فردای این شهر هستند.
وقت آن رسیده است که این سرمایهها کار کنند؛ نه در حاشیه اقتصاد، بلکه در قلب تولید و توسعه.
«هاناخبر؛ صدای مطالبه توسعه، از سرمایه بومی تا تولید ملی؛ بوکان باید بسازد، تولید کند و به جهان صادر کند.»
ارسال نظر