به گزارش هاناخبر ، به سنندج میرویم؛ شهری که نفسهایش بوی تاریخ، فرهنگ و هویت میدهد. به گالری میرسیم، اما پیش از آنکه قدم به سالن بگذاریم، حس میکنی چیزی در درونت آرام میلرزد؛ انگار قرار است با عکسها روبهرو نشوی، بلکه با خودِ کردستان چشم در چشم شوی.
نمایشگاه عکس هنرمند سنندجی جلال داسار، روایتی صادقانه و بیواسطه از سرزمینی است که در قابها نفس میکشد. داسار، متولد سال ۱۳۶۸ هجری شمسی، خود را «زادهی دلِ کردستان» میداند؛ تعبیری که نه یک جملهی شاعرانه، بلکه شرحی دقیق از جهانبینی اوست.
او میگوید: «این بستر جغرافیایی، با تاریخ و فرهنگ غنیاش، از همان کودکی بر نگاه و شیوهی دیدن من اثر گذاشته است.» و این تأثیر، در هر فریم بهوضوح دیده میشود؛ در چینهای پیشانی پیرمردی که سالها بار کوه و زمان را به دوش کشیده، در نگاه کودکانهای که امید را بیآنکه بداند قاب گرفته، و در سکوت کوچههایی که هزار قصه ناگفته دارند.
عکسهای داسار فریاد نمیزنند؛ نجوا میکنند. لطیفاند، اما عمیق. آراماند، اما تکاندهنده. او با پرهیز از اغراق و نمایشزدگی، به سراغ حقیقت رفته؛ حقیقتی که گاهی تلخ، گاهی گرم و همیشه انسانی است. این نمایشگاه، تماشاگر را وادار میکند مکث کند، نفس بکشد و دوباره به مفهوم «دیدن» بیندیشد.
در روزگاری که تصویر به سرعت مصرف میشود، آثار جلال داسار دعوتی است به ایستادن؛ به دیدن با دل، نه فقط با چشم. این نمایشگاه یادآور میشود که هنر، هنوز هم میتواند پلی باشد میان انسان و ریشههایش؛ میان امروزِ پرهیاهو و دیروزِ اصیل.
سنندج، در این روزها، نه فقط میزبان یک نمایشگاه عکس، که میزبان گفتوگویی عمیق میان مردم و هویت خویش است؛ گفتوگویی که از قابها آغاز میشود و تا دلها ادامه مییابد.
هاناخبر؛ جایی که هنر، زبان مشترک دلهای مردم میشود.
گزارشگر: ادریس ابراهیمنژاد | خبرنگار هاناخبر
ارسال نظر