به گزارش هاناخبر ، در آستانه هفتە معلولان، بار دیگر تقویم به ما یادآور میشود که «توانایی» فقط در قامت جسم و سلامت تعریف نمیشود، بلکه در روح، اراده و شکوه انسانیت ریشه دارد. این روز فرصتیست برای تأملی عمیق؛ برای پرسشی درونی از خود و از جامعه که: تا چه اندازه توانستهایم دستهای دیدهنشده را ببینیم، صداهای کمتر شنیدهشده را بشنویم و سهم برابر انسانها را پاس بداریم؟
معلولیت «ناتوانی» نیست، بلکه گاه آینهایست که ناتوانی جامعه در فراهم ساختن فرصتهای برابر را آشکار میکند. هر ویلچر، هر عصا، هر قدم لرزان و هر سکوت پر از خستگی، فریادیست از میان کوچههای نگاهها که میگوید: بودن من متفاوت است، اما کمتر نیستم.
جامعهای که به بلوغ رسیده باشد، نهتنها سایه تبعیض را از سر افراد دارای معلولیت برمیدارد، بلکه آنان را بهعنوان سرمایههای انسانی، فرهنگی و فکری خود مینگرد. این افراد، با همّتِ بلند و پشتکاری مثالزدنی، در عرصههای علمی، هنری، ورزشی و اجتماعی هر روز برگ تازهای از دفتر افتخار را ورق میزنند.
روز جهانی معلولان، نه یک مناسبت تقویمی، بلکه یک دعوتِ شریف به بیداری اجتماعی است؛ دعوت به مناسبسازی محیطها، به گسترش حمایتها، به فراهم کردن فرصتهای شغلی، به تسهیل دسترسی و به احترام حقیقی،نە از سر دلسوزی، بلکه از سر باور به کرامت انسان.
امروز، رسانهها، نهادهای دولتی، سازمانهای مردمنهاد، خانوادهها و هر شهروند مسئول، وظیفهای مشترک بر دوش دارند:
توانستن را ببینیم، نه معلولیت را.
ارادهها را بستاییم، نه تفاوتها را.
بیاییم امروز را نه فقط جشن بگیریم، بلکه «تجدید عهد» کنیم با عدالت اجتماعی؛ با جامعهای که در آن هیچکس پشت در نمیماند، هیچ رویا خاموش نمیشود، و هیچ صدایی در هیاهو گم نمیگردد.
روز جهانی معلولان را گرامی میداریم، با امید به فردایی که آغوشش برای همه انسانها یکسان گشوده باشد.
به قلم :فاطمه اغوای( شلیر)
ارسال نظر